Basketbol gerçekten çok farklı bir spor… Çok farklı duyguların hakim olduğu bir oyun bu.

Baksanıza…

Galatasaray aldığı ceza sonrası ligde kalmayı başarırken Cem Akdağ’ın bütünleştirici yapısını kim unutabilir? Oktay Mahmuti’nin gelişiyle final, Euroleague, TOP 16 çıkışında merdiven aşındıran Sarı – Kırmızılılara kim hayran kalmayabilir? Makedonya, Avrupa Şampiyonası’nda mucizeler yaratırken dar rotasyonlarıyla bayılana kadar mücadele etme güçlerini kim alkışlamamıştır?

Tüm bu başarıların ortak noktası ne biliyor musunuz? Yürek, karakter, istek, arzu!

Şimdi… Sıva kolları Ufuk Sarıca… İş başa düştü…

Sıra sende; ameliyat için neşteri çıkartman gerekiyor, basketboldaki ilk yürek naklini yapmak sana düştü. Ama yalnız değilsin; Ekrem Memnun da, Çetin Yılmaz da dimdik yanında durup silecektir terini, sıvayacaktır sırtını…

Değişim başlamalı artık… Anadolu Efes’te yetenek yerinde ama yürek yeterli değil… Gerekirse radikal önlemler alman gerekiyor Ufuk hocam… Olin Edirne maçında Cenk ile Sinan’la başlayıp Batista’ya daha fazla sorumluluk vermen umarım bir başlangıçtır.

Zayıf karnını iyi tespit edip müdahale etmen şart oldu. Papanikolaou eğer maçın yıldızı olmuşsa dönüp bir Vujacic ne yapmış bakmalı; her penetre de geçti Sloven’i Yunanlılar… Spanoulis eğer 8 sayı bulup çift haneye çıkamamışsa ve 6 top kaybı yapmışsa ekstra pasların kime gittiğine dikkat etmek gerek… Lafayette 2 oynayabiliyorsa, Vujacic üzerine düşeni yapmıyorsa, düğmeye basma zamanı gelmiştir. İş işten geçmişken, ‘kaybedecek bir şey yok’ atışları kimsenin gözünü boyamaz.

Her şeyden önce; bu takım savunma yapmayı hatırlamalı. Ben, Ermal ve Kerem Gönlüm gelince Barac’ın daha çok bir ‘rol’ oyuncusu olacağına inanıyorum. Yine de eğer savaşmayacaksa Barac, göz dağı vermek gerekir ona da…

Her koşulda şu mesajı vermek gerekiyor artık: Eğer yüreğin varsa, mücadele edeceksen, buyur oyna… Ama yoksa bir plaket, bir kuru teşekkür; hatta Ahmet Kurt’un deyimiyle katran ve tüy…

CAN İŞBAKAN

* Fanatik Basket’te yayımlanmıştır.