İkinciliğin gecikmiş bir başarı olduğunu söyleyen Yıldızoğlu, “3 yıl önce göreve geldiğimizde şampiyonalarda ilk 5 içinde yer almamız gerektiğini söylemiştim. Bu oyuncuların potansiyeline güvenerek alınan bir hedefti. Bu nedenle alınan derece bana göre gecikmiştir. 2009’da da bunu başarabilirdik ama Belarus’a yenildik. O zaman kadromuzda Nevriye ve Esmeral yoktu. Hayallerimizde hep ilk 5 içinde olmak vardı. Avrupa’daki her rakiple maç yapmıştık. İnancımız büyüktü. İlk tura kötü başlamamız bizi ayağa kaldırdı. Belarus’la yine son şans maçına çıktık ve bu eşiği aştık. Karadağ ise bence bu yıl en iyi başlangıcı yapıp bunu en iyi sürdüren takımdı. Belarus maçındaki ivmeyle yarıfinale çıktık. 2009’da Fransa ile ikili temas maçları yaptık. Fransa’ya deplasmanda 30 ve 20 sayılık farklarla yenildik. İstanbul’da uzatmada kaybedip son maçı kazandık. O yıl Avrupa Şampiyonu oldular. Biz de Fransa’yı yenebileceğimizi gördük. Fransa’ya karşı kendi oyunumuzu oynarsak kazanabileceğimizi biliyorduk. Bunu başardık. Finalde daha iyi oynayabilirdik. Ribauntlardaki farkı top çalarak dengelemek istedik. 52-19 büyük bir fark oldu ama biz uzun oyuncularla dışarıdan oynama opsiyonumuzu kullanamadık. Bir kez daha Rusya’yla oynasak sonuç farklı olur. Finalde kaybetmek bizde burukluk yarattı. Bundan sonra hep kürsüde olmamız gerekiyor. İlk 5 değil madalya mücadelesi vermeliyiz” dedi.

• İlk turdaki kötü başlangıcın ardından oyuncuların başarı için karar aldıklarını ve bunu uyguladıklarını söyleyen Yıldızoğlu,“Büyük takımlar bizden fizik ve tecrübe olarak üstün. Oyuncular, ‘biz madalya mücadelesi vermeliyiz’ demeliydi ve bunu yaptı. Biz oyuncuların aldığı karara katkı verdik. Buna uygun savunma ve hücum sistemi geliştirdik. Koç kim olursa olsun oyuncu karar almadan bu başarı gelmezdi. İlk turda aldığımız kötü sonuçlar gururumuzu kırdı ve oyuncular aldığı kararla zirveye çıktı. Elimizdeki en tecrübeli oyuncular rotasyona giremeyenler. Ama Nilay, Gülşah gibi oyuncular sanki 40 dakika oynuyormuş gibi sinerji yarattılar. Bunun için çaba sarf ettiler. Böyle bir bütünleşmeye ulaşmak için kaostan geçmek gerekiyordu. Kaosu biz ilk turda yaşadık ve ardından bütünleşip ayağa kalktık”dedi.

• Periler’in koçu Ceyhun Yıldızoğlu, 2012 Londra Olimpiyat Oyunları için eleme oynama hakkı kazanan ulusal takımın önünde önemli bir yol olduğunu söyledi. Yıldızoğlu, “Aktif oynayan oyuncularımızın gelişimlerine önem vermesi gerekiyor. Biz her zaman uzun takımlara karşı mücadele edeceğiz. Bu onlardan ribaunt alamayız anlamına gelmiyor. Biz doğru çalışmalıyız. Süre alamadığı için oyuncu moralini bozmamalı. Nevlin ve Şaziye bu yıl fazla süre almadı ama doğru konsantrasyonda katkı verdiler. Bütün oyuncular bunu gözlemlemeli. Eğer günde 3 bin tane şut atmak gerekiyorsa bu yapılmalı, turnikeyi 2 metrelik bir oyuncunun arasından atmak gerekiyorsa bunun için özel çalışılmalı. Altyapı antrenörlerine büyük iş düşüyor. Onlar uzun oyuncuları bulmalı. Bizde tam bir 3 numara yok. Mesela Bahar 3 numara oynamak için özel bir çalışma yapabilir. Bunlar zor ama imkânsız şeyler değil. Kazandığımız bu ivmeyle gelişimi gerçekleştirirsek hedeflerimize ulaşabiliriz”dedi.

RÖPORTAJ: CAN İŞBAKAN / CUMHURİYET

SALON: Ahmet Cömert

HAKEMLER: Semih Vural, Ziya Özorhon, Ahmet Tatlıcı

TÜRKİYE (55): Tuğba Palazoğlu 10 (5 ribaund – 2 asist), Birsel Vardarlı 7 (2 ribaund -6 asist), Şaziye İvegin 4 (2 ribaund – 1 asist), Seda Erdoğan (1 asist), Işıl Alben 4 (3 ribaund), Nevriye Yılmaz 11 (5 ribaund – 1 ribaund), Yasemin Horasan 6, Gülşah Gümüşay, Nevin Nevlin 9 (7 ribaund), Kübra Siyahdemir (1 asist), Özge Yavaş, Bahar Çağlar 4 (4 ribaund – 1 asist)

İSPANYA (58): Laura Nicholls 2 (4 ribaund), Silvia Dominguez (3 ribaund), Cindy Lima 4 (10 ribaund), Lucila Pascua (2 ribaund), Laia Palau (5 ribaund – 1 asist), Elisa Aguilar 5 (3 ribaund– 1 asist), Anna Montanana 12 (6 ribaund– 1 asist), Anna Cruz 18 (4 ribaund– 3 asist), Alba Torrens 15 (5 ribaund– 5 asist), Marta Xargay 2 (4 ribaund– 1 asist)

1. PERİYOT: 16-12
2. PERİYOT: 13-13
3. PERİYOT: 9-14
4. PERİYOT: 15-14
UZATMA: 2-5

Abdi İpekçi’ye uğradım, maç yok idman yok. Basketbol karargahı, ibadethanesi, yorgun dinlenmektedir şimdi diye düşünüyorum. Nice zaferlere, ne hüzünlere şahitlik eden İpekçi’nin yalnız haline ne zaman konuk olsam bana çok dokunaklı gelir. Garip bir hüzün çöker içime onun yalnızlığını paylaşırken… Binlere ev sahipliği yaparken çığlıkların kulaklarımda yankılanmasını engelleyemem! Kimler gelip geçmekte ama İpekçi kocaman bir abide gibi gözlerimizin önünde yalnızlığına kızgın durur. Sever coşkuyu, sever kalabalığa kucak açmayı, hele Milli Maçları, Avrupa Kupası serüvenlerinde ki, sevgi yumağını: Kısaca 13. DEV ADAM ABDİ İPEKÇİ’de pek sevmez sessiz kalmayı.

Aman Allahım İpekçi tam bir hafriyat alanı. Ben sessizlik umarken büyük bir patırtı içinde İpekçi. Köklü bir tadilat ve yepyeni bir yüz. Sürpriz olması için fazla girmiyorum. Ama yeni çehresine bayılacaksınız.

Aslında ben gençler için bilgisayarımın başına geçtim. Onların havaalanında boyunlarına takılan çiçeklerden birini de ben koyabilmek için havaalanına gitmeyi öyle istedim ki. Hiç olmazsa satırlarımla onların ruhunu hoş, başarısını omuzlamak istiyorum. Sıcak mıcak! Ama bizim çocuklar başarıları ile içimizi öylesine ısıttılar ki, havamızın kavurma bölümünü umursamaz olduk! Mustafa Derin Hoca, şampiyonluğu kaçırdığımıza hayıflanıyor! Turnuvada üçüncülük madalyası kesmez olmuş teknik ekibi ve oyuncuları. Baba Milli takımlara gidilen yolda en önemli dönemeç olan organizasyonda bir MVP çıkmış oda bizim kocaman yürekli, kocaman adam! Enes Kanter. İstatistiklerin canına okumuş. Rakamlar sıcaktan değil, Enes’in kahredici darbelerinden tavan yapmış. Salonların fırın sıcağı vız gelip tırıs geçmiş. Hava topları bizim delikanlının esiri olmuş. Sadece o mu!

Hani Svetislav Pesiç vardır. Severim coachluğunu. Polonya’nın Katowice kentinde 18 Eylül’de oynanacak Gençler All-Star maçı için Enes’in dışında, Furkan Aldemir, Şafak Edge’yi de çağırmış. Alkışlarımla takdimimdir. Helal olsun. Bu başarı rastgele kapımızı çalmadı. Emeğin, sevginin, sabırla çalışmanın karşılığı. Ancak burada Mustafa Derin hocaya kulak verelim: “Şampiyon olamadık diye üzgünüz. Mutlaka bunu başaracağız. Federasyonumuzun, Kulüplerimizin, anne ve babaların verdiği emeğe karşılık çocuklarımızın başarısını kutluyorum. Herkese teşekkür ediyorum.” Ne güzel sadece çalıştırıcı bir makine değil, başarıda emeği geçen kimseyi ıskalamayan duygu adamı. Kocaman bravolar sana hocam.

Sırplar şampiyon oldu. Kocaman Yugoslavya, basketbolun anavatanı, yediye bölündü, beşe çarpıldı, kimse kimseyi tanımaz oldu. Yetiştirici, öğretici eski coachlar vatanlarının dışında ama yine de yiğidin hakkını verelim. Hani spor Fair-Play’se adamlar bir yolunu bulup küllerinden doğmayı başarıyor! Biz az hata ile finali onlara teslim ederken diğer gerçek bir Avrupa devi Litvanya’yı yerle yeksan ettik. Sabonis’lerin, Siskauskas’ların ve nice yıldızların kardeşlerini turnuvaya geldiklerine pişman ederek, bronzu çocuklarımız adeta söke söke kaptı.

Diğer maçlar günlük vak’a lardan sayılır oldu! Ancak biz bugün için kendimize bakarsak. Basketbol adına çok büyük mesafeler katettik. En miniğinden en kocaman ağabeylere kadar dönüşü olmayan zafer tankları ile donanmış yollardan geçerek DÜNYAYA TÜRK BASKETBOLUNU EZBERLETMEYE KARARLIYIZ.

Kaynak : YENİŞAFAK GAZETESİ / İSMET BADEM
Haber Linki: http://yenisafak.com.tr/yazarlar/Default.aspx?t=13.08.2009&y=IsmetBadem