Karşılaşmanın ikinci yarısına yine hızlı başlayan taraf Karadağ temsilcisi oldu. Bojan Dubljevıc, Nikola Ivanovic ve Anderson ile üst üste sayılar bulan KK Buducnosk Voli, farkı açarak 3. periyodu 66-53 önde geçmesini bildi.

Maçın son bölümünde etkili olmaya çalışan Banvit’in ürettiği 20 sayıya ev sahibi takım 17 sayıyla karşılık verdi. Karşılaşma, KK Buducnosk Voli takımının 83-73 üstünlüğüyle tamamlandı.

Maçta, KK Buducnosk Voli takımından Bojan Dubljevıc attığı 24 sayı ile takımının en skorer ismi olurken, Banvit’ten de Chuck Davis 18 sayı üretti.

KK BUDUCNOST (83): Viladimir Mihailovic (1 ribanud-1asist),Marko Popovic 6 (7 ribaund), Milan Milosevic 2 (1 ribaund), Bojan Krstovic 3 (1 ribaund), Cedomir Vitkovac 11 (3 ribaund-4 asist), Bojan Dublejevic 24 (10 ribaund), Aleksa Popovic (1 ribaund-1 asist), Nikola Ivanovic 16 (2 ribaund-5 asist), Hasan Rizvic 5 (1 ribaund), Jermaine Anderson 16 (5 ribaund-3 asist), Matthew Bouldin (2 ribaund-1 asist),

BANVİT (73): Erkan Veyseloğlu 2, Serkan Erdoğan 4 (1 ribaund-1 asist), Barış Ermiş 9 (5 ribaund-3 asist), Lance Williams 12 (1 asist), Chuck Davis 18 (5 ribaund-2 asist), Keith Simmons 10 (4 ribaund-1 asist), Lucas Kalin 5 (1 ribaund-2 asist), Cemal Nalga 2 (1 asist), Cliff Hammonds 5 (1 ribaund), Kenan Bajramovic 6 (5 ribaund-2 asist),

1. PERİYOT: 24-22
2. PERİYOT: 20-21
3. PERİYOT: 22-10
4. PERİYOT: 17-20

Fenerbahçe Kulübü’nün internet sitesinde yapılan açıklamada, Ülker Sports Arena’da Panathinaikos ile oynanan maçta sarı-lacivertli taraftarların neden olduğu olaylar nedeniyle kulübe 5 bin avro uyarı cezası geldiği, olayların tekrarlanması halinde ligden ihraca kadar giden cezaların verilebileceği bildirildi.

Açıklamada, şöyle denildi:
”Panathinaikos ile 2 Şubat Perşembe günü yapılan maçta, taraftarlarımız tribünlerden maytap atmış ve bu maytaplardan birisi de oyuncumuz Hakan Demirel’in boynuna isabet etmişti. Bu olayları değerlendiren Avrupa Ligi yönetimi, kulübümüze 5 bin avro uyarı cezası verdi. Alınan cezayla ilgili değerlendirmelerde bulunan Fenerbahçe Ülker yetkilileri ise kulübümüze daha ağır cezalar veya yaptırımların gelebileceği konusunu, taraftarlarımızın dikkatine sundu.

Fenerbahçe Ülker yetkilileri, aynı ihlalin tekrarı veya benzeri farklı ihlallerde kulübümüze uygulanacak ceza ve yaptırımları şöyle sıraladı:
1- 10 bin avroya kadar para cezası
2- Seyircisiz maç oynama cezası
3- Arena’nın 2 maçtan, 1 aya kadar kapatılması
4- Takımın puanının silinmesi
5- Hükmen mağlubiyet veya yer aldığı turdan men edilmek
6- Avrupa Ligi müsabakalarından 1 sezona kadar geçici men edilmek.”

Spahija, “Aldığımız kötü sonucun ardından oyuncuları diğer maçlara konsantre etmemiz çok önemli. Maça daha az baskıyla yaklaşıp en iyimizi ortaya koymalıyız. Panathinaikos şu anda bizden daha iyi durumda. Ancak ilk maça oranla daha iyi bir basketbol oynamamız gerekiyor” dedi.

36 yaşındaki yıldız oyuncunun Porto Riko’da forma giyebileceği belirtilirken Iverson’ın aylık 20 bin Dolar’a yeniden basketbola dönebileceği ifade edildi.

31 yıl önce oynanan AEK maçının ardından yaşamını yitiren 21 taraftarını anacak olan Pire ekibinde oyuncular ve coach Ivkovic siyah tişörtlerle duyarlılıklarını paylaşacaklar.

Takım içinde mükemmel bir uyumun olduğunu söyleyen başarılı oyuncumuz Adam Morrison, “Takım içinde gerçekten mükemmel bir uyum var. Bu uyumu, Pınar Karşıyaka karşılaşmasında iyi oynayarak sahaya koyduk. Güzel oyun ile iyi bir galibiyet aldık. İlk defa taraftarımızın karşısına çıktım. Evimizde oynadığım ilk karşılaşmaydı. Gerçekten taraftarlar istekdikleri anda sahaya etki edebiliyorlar. Bundan sonraki maçlarımızda daha da iyi atmosfer yaracatacaklarından kuşkum yok, evimizde oynadığımız karşılaşmalarda boş koltuk görmek istemiyoruz” şeklinde konuştu.

15.8 asist 4.2 ribaunt 2.3 asist ve 1.5 top çalma istatistiğiyle takımının şampiyonluğunda başrolü oynayan İspanyol oyuncu daha sonra Galatasaray Medical Park’a transfer olmuştu. Sarı – Kırmızılılarda sezona iyi başlayan Torrens dizinden yaşadığı sakatlık nedeniyle sezonu kapattı.

İlk 10′da Maria Stepanova 2., Elena Danilochkina 3. olurken Fenerbahçe’de forma giyen iki milli oyuncumuz da sıralamada yer aldı. Nevriye Yılmaz 5. sırada kendine yer bulurken Birsel Vardarlı 9. en iyi oyuncu seçildi.

Burhaniye Belediyesi bir açıklama yaparak olaylara açıklık getirdi.  Kulüpten yapılan açıklama şöyle:

Burhaniye Belediyespor ile Edremit Belediyespor Kadın Basketbol takımları arasında oynanan 19. hafta müsabakası öncesinde Burhaniyeli taraftarlar ile Edremitli taraftarlar salona ayrı yollardan ve ayrı kapılardan alınmıştır. Edremit Belediyespor takım kafilesinde bulunan Menajer Yalçın Erciyes ve Antrenör Caner Yıllar bizzat Kulüp Başkanımız Burak Ali SARI ve Basketbol Şube Sorumlumuz İsmail OVA yine Şube Yöneticimiz Şirin SARI’ nın da hazır bulunduğu bir ortamda salon giriş kapısında karşılanmıştır.

Bu sezon Edremit Belediyespor ile sportif olarak ilk müsabakamızı futbolda Burhaniye’de oynadık. Burhaniye yeni bir başlangıç olması açısından Edremit taraftarlarını çiçeklerle karşılamış, maçı Edremit takımı kazanmış ve hiçbir sıkıntı olmadan gerek takım gerekse taraftarları Edremit’e dönmüştür.

Edremit Belediyespor ile bu seneki 2. karşılaşma basketbolda Edremit’te oynanmıştır. Maç öncesi istenmeyen olaylar meydana gelmiş, Burhaniye taraftar otobüsü taşlanmış, yaralananlar olmuş, salona Burhaniye taraftarları alınmak istenmemiş, Kulüp Yöneticilerimizin çabaları sayesinde maç, Burhaniye taraftarlarının da salona alınması neticesinde ve her iki kulübün başkanlarının duyarlı davranışları sayesinde oynanmıştır. Orada da çok ciddi anlamda münferit olaylar olmuş ancak Kulübümüz tarafından olgulukla karşılanarak maç içi ve sonrası yaşananlar büyütülmemiştir. Maçı Burhaniye kazanmış ve herhangi başkaca bir sıkıntı çıkmadan salondan ayrılmışlardır.

Bu yıl ki 3.karşılaşma yine futbolda Edremit’te oynanmıştır. Burhaniye taraftarları Edremit Stadında çiçeklerle karşılanmış, maçı Burhaniye kazanarak evine dönmüştür.

Yılın son karşılaşması yine basketbolda Burhaniye’de idi.

Maçın tansiyonu iki takimin ligdeki durumları açısından, beklendiği gibi yüksekti. Maçtan evvel konfetiler atıldı, bayraklar sallandı, karşılıklı atışmalar oldu. Takımlar ısınırken Edremit Antrenörünün birdenbire Burhaniye tribünlerine küfürler ederek koşması bir anda Burhaniye tribünlerinde tepkiye neden oldu ve zaten tansiyonu yüksek olan karşılaşma daha başlamadan ortam müthiş derecede gerildi. Her iki takimin olduğu kadar, diğer ilçelerden de gelen seyircilerin güvenli bir şekilde maçın izlemesine sekte vuracak bu tip hareketlerin kime ne faydası olabilir? Taraftarların kontrol altında tutulması gerekliliği muhakkak, çıkan olayların hiçbirisi kabul edilebilir değil özeleştirilerimizi yapıp gerekenleri yapacağız, bizler Burhaniye Kulübü olarak yukarıda değindiğimiz gibi bu seneki ilk futbol karşılaşmasında zaten tavrımızı gösterdik ancak ayni duyarlılığın teknik adamlarda da olmasını beklemek spor camiasının hakkıdır diye düşünüyoruz.

Maç çok güzel başladı, ilk yarı Burhaniye’nin 40-29 galibiyeti ile bitti. 2.yarıda 2 takım taraftarları birbirlerine pet şişe ve çakmak atmaya başladı. Ne zamanki atılan su dolu şişelerden biri protokole ve protokolün sahaya göre sol tarafında yani Edremitli taraftarlara yakın bölgede oturan Burhaniyeli aileleri ile çoluk çocuk oturan seyircilerin ve Burhaniye voleybol takımının üzerine yağmaya başladı ondan sonra voleybol takım oyuncularımız ve seyircilerimiz artık yeter şeklinde Edremit taraftarlarına atmayın diyerek bağırdılar. Edremit taraftarları ile kulübümüzü temsil ettiğine inanmadığımız kendini bilmez bazı kişilerin agresif tavırları sonucu maç durdu ve sonrasında salonun boşaltılmasına karar verildi. Anonslar sonucu seyircilerin boşaltılmasına karar verildiği için maçın tekrardan başlama süresi uzadı. Sahanın boşaltılması kendi sahamızda oynadığımız bu maçta bize en büyük ceza olmuştur.

Burhaniye Belediyespor, yıllardır Türkiye’de Kadın Basketboluna kendi imkânları ölçüsünde yatırım yapmaya çalışan bir kulüptür. Bu yıl her iki güzide komşu ilçe takımları olarak ayni ligde yer almamızı bir şans olarak görmüş ve derbi heyecanını içimizde hissetmiştik. Evvelden gelen bir takım husumetlerin devam etmemesi adına gerek Başkanımız Burak Ali SARI, gerekse Edremit Belediyespor Kulübü Başkanı Halil CAN’in gerçekten muazzam emekleri olmuştur. Bu olaylar ne iki kulübün menfaatine, ne iki ilçenin menfaatine ne de sporun ruhuna ve yapılış amacına kesinlikle uygun değildir.

Bizler Burhaniye Belediyespor Kulübü olarak maalesef; Edremit antrenörünün, her iki takım taraftarı içinde bulunan ancak sporun olması gerektiği yerde olmamaları gereken, gerçekten toplamda bir elin parmaklarını geçmeyecek sayıdaki kendini bilmezlerin neden olduğu kesinlikle tasvip etmediğimiz bu tip olayların ne Burhaniye Belediyespor camiasına ne de Edremit Belediyespor camiasının tümüne mal edilmesini hak etmediğimizi düşünüyoruz.

Burhaniye Belediyespor Kulübü Yönetiminin, gerçek taraftarlarının ve camiamızın vizyonu ve misyonu bu tip olaylarla kesinlikle bağdaşmamaktadır.

28 bin 597. sayısına ulaşan Kobe, Shaq’i geçerek NBA tarihinin en çok sayı atan 5. oyuncusu oldu.

NBA’in en çok sayı atan ilk 10 oyuncusu şöyle:

1. Abdul-Jabbar 38.387
2. Karl Malone 36.928
3. Michael Jordan 32.292
4. Wilt Chamberlain 31.419
5. Kobe Bryant 28.601
6. Shaquille O’Neal 28.596
7. Moses Malone 27.409
8. Elvin Hayes 27.313
9. Hakeem Olajuwon 26.946
10. Oscar Robertson 26.710

TKBL’de 17. haftanın toplu programı ise şu şekilde;

17:00 Mersin Büyükşehir Belediyesi – Optimum TED Ankara Kolejliler (Edip Buran Spor Salonu)
18:00 Homend Antakya Belediyesi – İstanbul Üniversitesi (Antakya Spor Salonu)
18:00 Ceyhan Belediyesi – Tarsus Belediyesi (Ceyhan Spor Salonu)
20:00 Galatasaray Medical Park – Fenerbahçe (Abdi İpekçi Spor Salonu)
Kayseri Kaski-Samsun Basketbol ( Kayseri Kaski’nin Avrupa maçı nedeniyle 15 Şubat tarihine ertelendi)

Ama zaman üzülüp önümüze bakma zamanı değil. Her sonuçtan çare çıkarıp zirve yolundan şaşmamamız gerek. Son sekiz takım arasına girebilmemiz için şansımız tükenmiş değil. Hala üç takımımızdan birinin son sekize girme şansı var. Ama bazı gerçekleri artık görme zamanı. Zirve yolunda savaşan ülke olarak biz yalnız değiliz. Bizim basketbolumuzu Avrupa’da yalnız sadece İspanya ile kıyaslamak gerçekçi değil, bunu görmeliyiz. Rusya, Yunanistan hatta İtalyanlar da bizim kadar hatta daha iddialılar. Bu gerçek bizi daha hırslandırır. Zirve yolunda öne çıkmak için daha bilinçli ve gayretli olmamız sağlanırsa biz bu durumdan olumlu sonuç çıkarmış oluruz. Türk basketbolunu zirve için iddialı görmek istiyorsak  DAHA İYİ OYUNCUyetiştirmemiz gerek. Türk çocuğunun basketbola olan yeteneğini kimse görmezlikten gelemez, ama biz bir gerçeği kabullenmeliyiz; biz Türk çocuğunun içindeki yeteneğinin tamamını çıkartamıyoruz. Özetle onu olabileceği kadar iyi oyuncu yapamıyoruz. Son zamanlarda yetişen oyuncularımız içinde yeteneğini sonuna kadar kullanan tek oyuncu Hidayet Türkoğlu. Biz Hidayet gibi sahada herşeyi iyi yapan genç oyuncular yetiştirmek zorundayız. Bu kolay birşey değil. İlk engel takımlardaki yabancı sayısı çokluğu gözükse de esas sebep bu değil. Zaten bunu değiştiremeyiz. Ama biz Türk çocuğunu oynadığı genç takımlarda daha iyi oyuncu yapabiliriz. Bu konu hiç kimsenin tek başına çözebileceği problem değildir. Bu yüzden bütün Türk basketbol adamlarımız birleşip, toplanıp, tartışıp Türk çocuğunun önünü açmalıyız. Çok büyük bir ihtimalle basketbol anlayışımızı değiştirmemiz gerekecektir. Türk basketbolumuzun en büyük isimlerinden koç Samim Göreç, Amerika’da basketbolunu geliştirirken bulunduğu bölgede basketbol anlayışı set offense-taktiğe dayalı bir anlayıştı. İstanbul’da basketbol koçları tebeşir kullanıp taktik çizerken Ankara’da basketbol anlayışı free play- serbest oyun, motion offense- serbet oyun anlayışı’ydı. Ankara’da serbest hareket  anlayışı iyi oyuncuların yetişmesini sağladı. Sonraları taktik Ankara’ya da sıçradı ve iyi oyuncu yetiştirmedeki anlayışın önünü tıkadı. Özetle yeniden altyapılarda free play-serbest oyun anlayışını uygulamaya dönmeliyiz. Konu çok derin. Bugün Amerika’da iyi basketbolcu yetiştirmek isityorsanız ilk ve ortaokul beden dersi öğretmenlerinin basketbolsever yapın anlayışı geçerli. Bizde niye olmasın? Cimnastik hocaları basketbolu sever ve oyuncu yetiştirmekten zevk alırsa ne kadar güzel olur bir düşünün.

Koçluk anlayışı içinde iki kavram vardır: Öğretmenlik ve taktisyenlik

Bizde genç takımın koçları oyuncu kazandırmak yerine maç kazanmak üzerine konsantredirler. Koçlara öğretmen dersek şaşırlar, taktisyen dersek gururlanırlar. Bu yüzden de ellerinden taktik tahtası ve tebeşir eksik olmaz. Aslında onlar da haklıdır. Çünkü çalıştıkları kulübün yöneticileri onlardan sadece maç kazanmalarını isterler aksi halde işlerine son verilir. Gerçekten duruma çözüm bulmak çok zordur. Kimse bunu tek başına çözemez. Bugün Türkiye’de birbirinden güçlü televizyon kanalları basketbol yayınları yapıyorlar. Bu çok sevindirici bir şey. Bu programlarda TÜBAD basketbol adamları derneğinden tecrübeli, bilgili eski basketbolcular da yer alsa bence çok iyi olur. Bu kanallarda zaten Nur Germen, İbrahim Kutluay, İhsan Bayülken gibi tecrübeli basketbolcular var. Bilgi paylaşıldıkça büyür. Arada bir bugünkü kıymetli koçlar da programlara katılırlarsa mükemmel olur. Bu yüzden ben hayat gayeleri basketbolu sevdirmek olan Murat Murathanoğlu’na, İsmet Badem’e, Yiğiter Uluğ’a ve Murat Kosova’ya sesleniyorum; programlarınızda basketbolu sevdirmenin yanına Türk basketbolunu da geliştirmek anlayışını da eklerseniz hayat gayenize erişebilirsiniz.

Euroleague takımlarımıza gelince; şimdilik Galatasaray MP gibi gözükyor. Bugünün basketbolunda oyuncuların yatay ve dikey hareketleri yer değiştirmeleri birbirinden farklı sonuçlar veriyor. Eğer sizin oyuncularınız sadece yatay yer değiştiriyorlarsa onları savunmak kolay olur. G.Saray oyun anlayışında dikey hareketleri en çok kullanan kulübümüz. Örneğin Ender Arslan topu yanındaki arkadaşını her verdiğinde sahanın dibine kadar kat edip sonra yeniden 3 sayı çizgisine geri koşup oyunu başlatıyor. Bu dikine hareket CSKA gibi adam değiştirerek savunmaya karşı çok etkili oluyor. Bu yüzden Galatasaray’ın adam değiştirmeli savunma yapan CSKA’ya karşı şansı var.

Fenerbahçe’ye gelince, Fenerbahçe’nin geleceği çok parlak. Bu yeni salonla beraber Fenebahçe’nin basketboluna bakış açısı çok genişledi. Kulüp içindeki problemler biterse Ayın Örs ile birlikte Fenerbahçe’nin Avrupa’nın en güçlü takımlarından biri hatta en güçlüsü olacak gibi gözüküyor.

Anadolu Efes zaten Türk basketbolunun temeli. Ellerinde çok güçlü bir kadro var, çok iyi savunmacı ve çok şut atan birçok oyuncuları var. Kinsey, Lafayette, Sinan ve Doğuş Balbay’ın savunmada perişan edemeyeceği takım yok gibi. Ardından Kerem Tunçeri, Cenk Akyol ve Vujacic gibi şutörleri var. Rakip takımı önce yıpratıp sonra sayılarla dağıtmak şansı Efes için uygun. Bence Efes taktik savunmalar yerine ölümüne savaş uygulamasıyla oyuncular beyinlerini değil, yüreklerini sahaya yansıttıklarında çok daha iyi sonuçlar alabilirler.

Bir kere biz nedense halen Yugoslav ekolüne indeksli takımlar kuruyoruz. Beko Basketbol Liginde son 20 yıldır herhalde 120 ile 150 arasında Yugoslav ekolünden oyuncu gelmiştir Türkiye’ye ve benim aklımda kalanlar o kadar az ki. Basketbolumuzun Avrupa’ya bakış açısını ve vizyonunu değiştiren ve Efes Pilsen’e Koraç Kupasını kazandıran en önemli iki üç isimden birisi olan Petar Naumoski, Efes Pilsen’i iki kez Avrupa üçüncülüğüne taşıyan Damir Mulaömeroviç ve artık bizden biri olan Damir Mrsiç aklıma gelen isimler. Mirsad Türkcan Sırp ve Bosna kökenli ama o Efes Pilsen tarafından oyuncu sıfatına yükseltildi. Emir Preldzic çok büyük bir kazanç olabilirdi ve halen inşallah olacak ama o da bu sene Spahija ile bir türlü göz göze gelemedi. Bunların dışında basketbolumuzundan aldığı kadar veren hiç bir Yugoslav asıllı oyuncu düşünemiyorum ve bu gerçekten üzücü. Biraz olsa belki Predrag Drobnjak aklıma geliyor gibi ama o da Mula ile oynadı ve onun Mula’sız halini de fazlasıyla gördük. Ancak bu saydığım oyuncuların da (Emir hariç) yıldızları parlayalı en az 10-15 yıl oldu. Üstelik bence hiç birisi Türkiye’ye gelene kadar Yugoslav ekolünün önemli yıldızlarından değildi. O zamanlar bile biz asla Predrag Danilovic, Sasha Djordevic veya Dejan Bodigora gibi en üst seviye Sırp yıldızları ülkemize getirebilmek konusunda başarılı olamadık. Açıkçası Yugoslav ekolünün pazarlama makinesi bize hep ikinci veya üçüncü derece isimleri süper yıldız fiyatında uygun gördü. Bizde paşa paşa bunu kabullendik ve paraları hatta bazı durumlarda akıl almaz bonservis bedelleriyle birlikte ödedik. Nitekim de bu işler yıllardır böyle yürüyor. Elimize geçen bir iki genç yıldız adayını da en iyi şekilde değerlendirdik (Mula hariç) belki ama bu da yeterli mi?

Ancak artık zamanlar çok değişti. En azından Türkiye dışında. Yugoslav ekolü eskisi gibi değil. Sevgili Yalçın Granit ağabey “artık İliçlerin, Piliçlerin zamanı geçti” dediğinden bu yana 15 yıl geçti. O 15 yıl içinde de Yugoslav ekolü basketbolunun bir adım ileri gittiğini söylemek çok zor. Rahmetli Aydan Siyavuş Hırvatistan bağımsızlığını ilan ettiğinde “Şimdi babayı yediler. Onların o yetenekli gençlerini hep Sırp çalıştırıcılar yetiştiriyordu. Şimdi hiç birisi gelebileceği noktaya gelemez” demişti. Nur içinde yatsın yine doğruyu görmüş ve doğru tahmini yapmış. Nerede Drazen Petrovicler, Toni Kukoçlar, Dino Radjalar? Hırvat basketbolunun Milli takımlar düzeyinde son yıllarda hangi önemli başarısı var ki? Biz bir dünya ikinciliği, bir dünya altıncılığı, bir de Avrupa ikinciliği elde ederken, İspanya, Sırbistan, Fransaları yenerken onlar ne yaptı? Açıkçası bizi öyle kafalamışlar ki, biz belki bu sene yaşanan bu hayal kırıklığı sonrası uyanacağız. Gerçi NBA bile hemen uyanamadı. Hata üzerine hata yaparken, sanki her yıl Yugoslav ekolü yeni, bir Vlade Vivac, Toni Kukoc, Drazen Petrovic veya Predrag Stojakovic yetiştirirmiş gibi bir hava yaratıldı. Bir süre için zokkayı yuttular. Ama onlar hatalarından ders çıkardı. Neydi görüşlerini değiştiren o hatalar ve NBA yetkilerinin Yugoslav ekolüne bakış açısını bu günlere getiren?

2003 yılında Detroit Pistons ikinci sırada LeBron James’in hemen ardından ve Carmelo Anthony, Dwyane Wade, Chris Bosh gibi isimlerin önünde Darko Milicic’i seçtiğinde, Yugoslav pazarlama makinesi en büyük golünü daha doğrusu üçlüğünü atmıştı. En azından NBA Milicic’in ardından aynı NBA draftinde Zarko Cabarkapa (17.inci sıradan), Sasha Pavlovic (19.uncu sıradan) ve Zoran Planinic’in (22.inci sıradan) ilk turda draft edilmesiyle ve kandırıldığını anlamasıyla “YETER” demeyi başardı. Özellikle de o yıl ikinci turda umut bağlanan ve muhteşem lanse edilen Slavko Vranes (# 39), Sani Becirovic (# 46) ve Nedzad Sinanovic’i (# 54) de “tanıdıktan” sonra. NBA geç de olsa Yugoslav ekolünün olağanüstü bir propaganda makinesine sahip olduğunu ve bu makinenin basın ve hatta kendi scoutları üzerinde ne kadar etkili olduğunu sonunda çözdü. Tabii ki devrim bir gecede olmadı. 2004 NBA draftinde bile 2003 faciasının ardından şu anda Anadolu Efes’te forma giyen Sasha Vujacic 27.inci, diğer bir Sloven Beno Udrih ise 28.inci sırada draft edildi. Onlarda umut edildiği kadar iyi çıkmayınca, daha kararlı bir tutum sergilenmeye başlandı ve 2004 yılından beri hiç bir NBA takımı ilk turda Yugoslav ekolünden bir oyuncuyu draft etmedi. O kadar scout izledi, araştırdı, rapor etti ve hiç bir eski Yugoslavya’nın oyuncusu ilk turda draft edilecek seviyeye gelememişti. Bu ne kadar düşündürücü değil mi? Vlade Divac, Drazen Petrovic, Toni Kukoc, Dino Radja ve Predrag Stojakovic’i yetiştiren ekol artık eskisi gibi olmayı bir kenara bırakın, belki de tarih olmuştu. Bir tek 2011 NBA draftinde Nikola Mirotic ilk turda 23.üncü sıradan seçilmişti ve o da Yugoslav ekolünün bir temsilcisi olarak en azından ismen görünüyor olsa da, o 14 yaşından beri Real Madrid alt yapısındaydı ve İspanyol pasaportunu da almıştı ve NBA yetkilileri onu Yugoslav değil İspanyol ürünü olarak görüyorlardı. Tıpkı Zaza Pachulia’yı bir Gürcistan ürünü olarak değil de bir Türk ürünü gördükleri gibi.

NBA uyandıktan sonra Avrupa’nın elit takımları da yavaş, yavaş uyandı. Her ne kadar çoğunun artık bir scout sistemine benzer bir “yetenek araştırma” sistemi olsa da, sonuçta bu işe NBA takımları kadar para, zaman ve insan gücü ayırmıyorlardı. Ama unlar da uyandı. NBA belki Vladimir Stepania, Aleksandar Radojevic, Dalibor Bagaric, Prinmoz Brezec, Bostjan Nachbar gibi yüz kızartıcı ilk tur seçimleri yapmıştı, ama sonuçta NBA’in esas oyuncu kaynağı halen NCAA’lerdi ve hatta bir dönem ABD liseleri olmuştu. Avrupa takımlarının öyle bir altrenatif oyuncu havuzu yoktu. Ya kendileri yetiştirecekti, ya da Yugoslav pazarlama makinesinden medet umacaklardı. Şu anda Euroleague’in en başarılı ve favori takımlarına bir göz atarsak ne demek istediğimiz daha iyi anlaşılır. CSKA Moskova da Yugoslav ekolünden iki oyuncu var ve bu iki oyuncu tartışmasız Sırbistan Milli takımının en önemli iki isim Milos Teodosic ile Nenad Krstic. Barcelona’da Sloven Erazem Lorbek (NCAA’lerde Michigan State üniversitesinde oynadı) ile takımda biraz sırıtsa da Sırp Milli Kosta Perovic var. Panathinaikos’ta tek Yugoslav ekolü diyebileceğimiz isim coach Zeljko Obradovich dışında Avustralya da yetişmiş, NCAA’lerde Nebraska Cornhuskers’da pişmiş bir isim var. O da Aleks Mariç ve onunda aldığı süreler ortada! Siena’da ki tek Yugoslav ekolü temsilcisi Litvanya’lı Kaukenas sakatlandıktan sonra biraz da “denize düşen yılana sarılır” misali transfer edilen kendiside NBA’de büyük hayal kırıklığı olarak ismini yazdıran Igor Rakocevic. Maccabi Tel Aviv de hiç Yugoslav ekolünden “kurtarıcı” (!) yok ve Olimpiakos’da yine Sırp coach Dusan Ivkovic’e rağmen hiç memnun olmadıkları ve kendisine takım aradıkları ve hatta Anadolu Efes’e bile teklif edilen Marko Bjelica var. Euroleague’i masaya yatırırsak Yugoslav ekolünün oyuncu yetiştirme açısından nasıl bir komaya girdiği konusunda çok ipucu elde edebiliriz. Caja Laboral ilk 16’ya bile kalamadı ve tarihinin en karanlık Euroleague tablosunu taraftarlarına yaşattı ve kaç Yugoslav asıllı oyuncusu vardı biliyor musunuz? Milko Bjelica, Dejan Musli, Nemanja Bjelica, Mirza Teletovic ve daha sonra da Vladimir Golubovic diye isimleri sıralayabiliriz. Yani beş Yugoslav asıllı oyuncuyla bu tarihi başarıya (!) imza attılar. Güney Amerika ekolünden Luis Scola, Tiago Splitter, Fabricio Oberto, Andres Nocioni, Omar Quintero ve Pablo Prigioni gibi isimlerle başarıdan başarıya koşan Tau/Caja Laboral Yugoslav ekolüne bel bağlayınca neler oldu neler?

CSKA Moskova’nın bütçesinden dolayı öyle bir takım kurmanın, bize hep Yugoslav pazarlama makinesi tarafından “ulaşılmaz” olduğu inandırıldı. Bizim takımlarımızın tümünün Euroleague’in en iyi para harcayan 10-12 takımı arasından olduğunu belirttikten sonra sadece pekiyi ya Unics Kazan ne diyelim. Geçen hafta Bostjan Nachbar’ı transfer edene kadar bu takımda bir tane bile Yugoslav asıllı oyuncu yok. İşin üzücü tarafı da takımdakilerin beşi Türkiye’de forma giymiş hatta Terrell Lyday, Mike Wilkinson, Lynn Greer gibi isimlere hep Türkiye’de dudak bükülmüş isimlerdi. Ama Kazan’ın durumuna bakın. Tabii Kazan bize kötü bir gerçeği daha yüzümüze vuruyor. Yugoslav pazarlama makinesi asla en önemli isimlerini Türkiye pazarına sunmaz. Ya Zoran Savic’de olduğu gibi iki dizi de bitmiş olacak, ya da Jure Zdovk, Nikola Vujcic veya Gordan Giricek gibi 30’u çoktan aşmış ahı gitmiş vahı kalmış durumlarda bize uygun görürler. Bu nedenle alternatifler yaratmalıyız. Litvanya, Rusya, Ukrayna gibi pazarları iyi araştırmamız lazım. Kıta dışına çıkarak futbolda olduğu gibi Afrika ve özellikle de Güney Amerika’ya el atmalıyız. Bu pazarlama makinesi bizi asla ilk sıraya koymayacak. Bu kesin! Biz onların işini de kolaylaştırıyoruz ve ekmeklerine yağ sürüyoruz. O da ayrı bir gerçek. Elimize profesyonellik kariyerleri açısından genç denilebilecek yaşlarda gelen Trajan Langdon, Bo McCalebb, Damir Mulaömerovic, Will Solomon, Marcus Brown gibi isimleri çok kolayca elden çıkarmadık mı? Böyle hatalar yaptıktan sonra nasıl başarılı olunabilir ki?

NBA’de bu sezon forma giyen uluslararası oyuncular içinde en etkili 20 isme baktığımız zaman eski Yugoslav ekolünden bir tek Goran Dragic’i görüyoruz. Sloven Dragic, 19.uncu sırada iki yıldır çok ağır sakatlıklar yaşayan ve şu anda da belindeki sakatlıktan dolayı bir süredir oynayamayan Mehmet Okur’un sadece bir basmak üstünde, Hidayet Türkoğlu ve Ersan İlyasova’nın da epeyce gerisinde. Şunu vurgulamaya çalışıyorum. Son altı yılda hemen hemen birçok uluslararası oyuncu ilk turda NBA takımlarınca draft edildi. Finlandiyalısı, İsviçrelisi, Büyük Britanyalısı, Polonyalısı, İtalyanı, Çinlisi, İspanyolu, Fransızı, Brezilyalısı, Senegallisi, Ukraynalısı, Avusturalyalısı, Rusu, Letonyalısı, falanı filanı hepsi ilk turda seçildi, ama bizim Yugoslav ekolünden tık yok. Hırvatları mı sordunuz? Nasıl söylesem, nereden başlasam? Basketbolumuzun duayen isimler Granit ve Siyavuş yıllar önce bunu nasıl gördü? Yugoslavya’nın bölünmesi, yaşanan iç savaş süreci ve ardından Tanjeviç’in söylediği gibi yerel liglerinin büyük düşüş yaşaması gelinen noktayı izah etmeye yetiyor mu? Yoksa NCAA’lerde olduğu gibi “eğitici” ve “yetiştirici” coachlar artık bugünün para üzerine kurulmuş ticari spor sisteminde kayboldu mu? Genç oyuncu adaylarını daha oyuncu olmadan oyuncu menajerleri mi raydan çıkartıyor, yanlış yönlendiriyor, kısa vadeli planlara kurban mı ediyor? Hiç birisi tek neden olmasa da, hepsinin katkısı var. Ancak sonuç ortada. Bir zamanlar dünya basketbolunda ABD’nin tek rakibi olarak gösterilen Yugoslav ekolü bindiği dalları kese, kese bugünlere gelmiş. Avrupa’da bile İspanya, Fransa ve Türkiye daha çok oyuncu yetiştiren ülkeler olarak dikkat çekmiştir. Şimdi NBA bu işi çözmüşken, Euroleague takımlarının elit tabakası hem de bazılarının başında Yugoslav ekolünden coachlar olmasına rağmen “kurtarıcı” olarak çok ama çok az sayıda Yugoslav ekolünden oyunculara yönelirken (Bunlarda zaten asla bizim için düşünülmeyen kariyerde oyuncular oluyor), biz ne yapıyoruz? Karanlıkta yürüyoruz. Tünelin ucundaki ışığı ABD’lisi görmüş, Euroligcisi görmüş. Biz niye göremiyoruz? Veya görmek istemiyoruz. Bu kadar düşüşte olan bir ekole biz “kurtar bizi” dersek aldığımız üzücü sonuçlar bizi niye bu kadar şok ediyor ki?

DİĞER SONUÇLAR:
Philadelphia 76ers: 95 – Los Angeles Lakers: 90
Washington Wizards: 111 – Toronto Raptors: 108
New York Knicks: 99 – Utah Jazz: 88
Atlanta Hawks: 90 – Phoenix Suns: 99
Memphis Grizzlies:84 – San Antonio Spurs: 89
New Orleans Hornets: 92 – Sacramento Kings: 100
Denver Nuggets: 90 – Houston Rockets: 99
Portland Trail Blazers: 107 – Oklahoma City Thunder: 111

.. sıkıntısı: Maç tehiri
Galatasaray Eurolig’deki maçını geçen Perşembe oynadığı, Banvit de bugün deplasmanda Eurocup mücadelesine çıkacağı için, haftasonunda iki takımı birden mutlu edecek bir maç günü ve saati bulunamadı. Çaresiz, Banvit-Galatasaray Medical Park karşılaşması 14 Mart tarihine ertelendi, ligimiz yine topal kaldı. Gelecek yıl buna benzer sorunlar daha sık yaşanacak çünkü Eurolig yönetimi, maçlarını perşembe ve cuma oynatma kararı aldı. Hayatımızın her köşesi bilgisayar programlarıyla kuşatılmışken, fikstür çekimini hâlâ pingpong topları ve minik kağıt parçacıklarıyla halletmeye kalkmak komik kaçıyor. Verelim bu dataları iyi bir programcıya, bize Avrupa Kupaları ile ligimiz arasında en uygun takvimi çıkarsın, hep beraber rahat edelim.

.. takımı: Bandırma Kırmızı
16 maçı galibiyet sevinci yaşayamadan geride bıraktıktan sonra, nihayet Ankara’da, Türk Telekom karşısında kazandılar. Muhtemelen bu galibiyet onları Beko BL’de tutmaya yetmeyecek ama genç oyuncuların özgüvenlerini tamir etmek ve onları gelecek haftalar için motive etmek açısından çok önemli.

.. koçu: Selçuk Ernak (Bandırma Kırmızı)
Takımın başına geleli henüz birkaç hafta oldu. Banvit kulüp yapısını biliyor, elindeki gençleri iyi tanıyor. Hedefi, bu kadrodan en az 2-3 ismi yukarıya çıkarabilmek. Ama hiç kazanmadan, sportif karakterini yitirmiş bir oyuncu grubuyla bir yere varamayacağının farkındaydı. Önce ekip disiplinini sağladı, savunmayı toparladı ve haftanın en çok konuşulan galibiyetini aldı.

.. adamı: Filip Videnov (Olin Edirne)
Edirne’deki ilk günlerinde biraz isteksizdi sanki… Tekel zamanından hatırladığımız Videnov değildi. Ama bu hafta 42 sayıyla takımını tek başına omuzladı. Sezonun en yüksek skoruna ulaşırken, isabet oranları da çok etkileyiciydi: 7/9 ikilik, 8/12 üçlük, 4/6 serbest atış.

.. genci: Şafak Edge (Bandırma Kırmızı)
Onun Türk Milli Takımı’nın gelecekteki oyun kurucularından biri olacağına inananlar, Bandırma Kırmızı formasıyla üst üste gelen yetersiz performansları ve süratle artan top kayıplarını görünce, umutsuzluğa kapılmıştı. Cumartesi günü yine 2 top kaybetti ama 19 sayı ve 4 asistle solmaya yüz tutan umutları yeniden filizlendirdi.

.. göze batanları: Alex Scales (Mersin) ve Adam Morrison (Beşiktaş Milangaz)
Takımlarına son haftalarda katılan iki müthiş hücum oyuncusu… İkisi de hiç adaptasyon sorunu yaşamadan tıkır tıkır işini yapıyor. Hadi 27 sayı atan Scales için “Mersin’in yabancısı sayılmaz, geçen sene de bu formayı giymişti” diyelim… Peki saçlarını savura savura Karşıyaka potasına 18 sayı bırakan Morrison’a ne buyurulur?

SONER ŞENTÜRK
ERDEMİRSPOR
Rakip guardların eksikliğini çok iyi kullandı, penetreleriyle fark yarattı. TOFAŞ’a karşı 22 sayı, 5 ribaunt, 6 asist, 2 top çalma ile oynadı.

ALEX SCALES
MERSİN BÜYÜKŞEHİR BLD.
Trabzon karşısında 27 sayı atarak galibiyeti getirdi. 8 ribaunt, 1 asist ve 2 top çalma ile etkili bir performans sergilerken, sahanın en skoreriydi.

OMAR SNEED
MERSİN BÜYÜKŞEHİR BLD.
Mersin’in devre arası transferi, Trabzon karşısında da harikalar yarattı. 20 sayı, 8 ribaunt, 7 asist, 3 top çalma ile triple-double performansa yaklaştı.

ERSİN DAĞLI
BEŞİKTAŞ MİLANGAZ
Pınar Karşıyaka maçın 18 sayı, 10 ribauntla double-double yaparak bitirdi. Daha da önemlisi özellikle maçın başında Stanojevic’i durdurmayı bildi.

HAFTANIN TAKIMI
BANDIRMA KIRMIZI
Çok genç bir kadro ile mücadele eden Bandırma ekibi, ligdeki ilk galibiyetini Telekom deplasmanında aldı, hem de rakibini 65 sayıda tutmayı başardı.

EN İYİ OYUNCU
FLIP VIDENOV
OLİN EDİRNE
12’de 8 üç sayı, 9’da 7 iki sayı isabetiyle Hacettepe potasına 42 sayı gönderdi. Takımının hayati galibiyetinde ayrıca 3 ribaunt, 3 asist ve 2 top çalmayla mücadele etti.

SAVUNMACI
GARY MC GHEE
BANDIRMA KIRMIZI
Rakibin en etkili alanlarından olan boyalı alanın hakimiydi. Kambala, Ali Karadeniz gibi isimlere potayı göstermedi, savunma görevini eksiksiz yerine getirdi.

6. ADAM
MİRSAD TÜRKCAN
FENERBAHÇE ÜLKER
Antalya maçında 7’da 6 isabetle 14 sayı attı, 7 ribaunt ve 4 asistle maçı tamamladı. Uzun süren sakatlığın etkilerinden kurtulmaya başladığını ispatladı..

COACH
SELÇUK ERNAK
BANDIRMA KIRMIZI
İlk yarıda hiç galibiyet alamayan takımın başında ikinci maçına çıktı, Telekom deplasmanında kazandı. Genç oyunculara aşıladığı güven, sahaya yansıdı.

GENÇ YILDIZ
CAN MAXIM MUTAF
(MERSİN BÜYÜKŞEHİR BLD.)
Takımı Trabzon karşısında skor sıkıntısı çekip, farklı geriye düşmüştü. Ancak 21 yaşındaki oyuncu savunmayı çözdü, 15 sayıyla Mersin’i güldürdü.

Yarın İstanbul’a gelecek ve daha sonra Bursa’ya geçecek ABD’li oyun kurucu Gran Canaria takımından transfer oldu. İspanya’da 3.5 sayı 2.2 asist ortalamasıyla forma giyen Green, Eurocup’ta ise 7.3 sayı 2.3 asist istatistiğiyle mücadele etti.

Daha önce Zaragoza ve AEK’te forma giyen 25 yaşındaki oyuncu, 2007 yılında Portland Trail Blazers tarafından 2. tur 52. sıradan seçilmiş ve NBA’de Denver’da da oynamıştı.

Başkan Ünal Aysal ve yönetim kurulu üyeleri, Divan Kurulu Başkanı İrfan Aktar’ın yanı sıra Erkek, Kadın, Tekerlekli Sandalye Basketbol takımlarının oyuncu, teknik heyet ve idarecileri, Bayan, Erkek Voleybol takımlarının oyuncu, teknik heyet ve idarecileri, basketbol altyapı oyuncularının katılım gösterdiği törende ilk olarak başkan Ünal Aysal bir konuşma yaptı.

Başkan Aysal konuşmasında Hakan Üstünberk’e görev süreci boyunca göstermiş olduğu özverili çalışmadan ötürü teşekkürlerini belirttikten sonra “Hakan Üstünberk ile aramızdaki bağ daha da güçlendi, yakın zamanda onun daha yüksek bir makamda görev alacağını vaad ediyorum” dedi.

Daha sonra söz alan Hakan Üstünberk konuşmasında kendisini Galatasaray’a borçlu hissettiği için görev aldığını ifade etti ve “Görev süresi boyunca benim yakınımda olan, bana destek veren herkese tek tek teşekkür ediyorum” diyerek sözlerini tamamladı.

Konuşmaların ardından Başkan Ünal Aysal tarafından Hakan Üstünberk’e plaketi takdim edildi.